جمهوری اسلامی ایران از سال 58 تا کنون در چهار حوزه ریاست جمهوری، مجلس خبرگان، مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا، متوسط هر سال یک انتخابات برگزار کرده و هر دوره انتخابات به تناسب زمان و شرایط داخلی، منطقه ای و بینالمللی از اهمیت ویژه برخوردار بوده است. انتخابات 29 اردیبهشت امسال نیز به لحاظ شرایط زمانی و اوضاع اجتماعی و اقتصادی کشور، تحولات منطقه، شرایط سیاسی امنیتی در برخی کشورهای همسایه، نقشآفرینی شبکههای اجتماعی، چالشهای منطقه ای و بینالمللی و آرایش سیاسی جریانات واختلافات داخلی از اهمیت و حساسیت فوقالعاده ای برخوردار است.
درفرایند مشارکت حداکثری، امنیت کامل و رقابت سالم که همواره راهبردهای اصلی نظام در برگزاری انتخابات بوده است، بجز مسئولان اجرایی و نظارتی، مردم و بازیگران انتخابات دو رکن اصلی اجرای این راهبردها هستند. بیشک؛ رفتار، گفتار، برنامه تبلیغی و رویکردهای بازیگران انتخابات (نامزدها وجریانات سیاسی) درسه مؤلفه مشارکت، رقابت و امنیت انتخابات بسیار اثر گذار است. پس در فرایند رقابت انتخابات ریاست جمهوری:
- به هر میزان تبلیغات، رفتار و گفتمان نامزدها “سلبی” و از چارچوب قانون، اخلاق، انصاف و تقوا خارج شود. واجد آثار و پیامدهایی است که سرمایه اجتماعی، وحدت و انسجام ملی، کارآیی دین در عرصه اجتماعی و حکومت را نشانه میگیرد و بر مؤلفههای راهبردی امنیت و مشارکت اثرمنفی خواهد داشت و رقابت ناسالم شکل خواهد گرفت.
- رقابت ناسالم در بعد داخلی موجب ناامیدی، افسردگی اجتماعی و بدبینی مردم شده و کاهش مشارکت در انتخابات را رقم خواهد زد و در ابعاد منطقه ای و بینالمللی خرسندی و امیدواری بدخواهان و دشمنان جمهوری اسلامی ایران را همراه دارد و بیگمان، تامین کننده اهداف و منافع دشمنان و برخلاف مصالح و امنیت کشور و به زیان منافع ملی است.
- دشمنان، مخالفان و رقبای جمهوری اسلامی بسیار هزینه میکنند، وقت صرف میکنند تا کاستیها، ضعفها، مسائل و مشکلات کشور را بهدست آورند و با بزرگنمایی و سیاهنمایی ناکارآمدی حکومت اسلامی در عرصه اجتماع و اداره کشور را اثبات کنند و مردمان دیگر کشورها را به این باور برسانند که الگوی حکومت مردمسالاری دینی و جمهوری اسلامی ایران ناکارا و قابل الگو برداری نیست. اکنون رقابتهای انتخاباتی برای دسترسی به قدرت، این شرایط را برای فرصتطلبان و بدخواهان به سهولت فراهم کرده است.
- استمرار رقابت ناسالم و انتقال فضای انتخاباتی به پس از انتخابات و دوقطبی کردن جامعه، راهبرد دشمنان در تعمیق شکاف میان مردم و مسئولان و مردم و حکومت و اخلال در چرخه مدیریت کشور است.
- ایجاد التهاب اجتماعی در رقابتهای انتخاباتی و اینکه آغاز و پایان کنشگری نامزدها و بازیگران انتخابات طرح مسائل، معضلات و بحرانسازی در اقتصاد است، برداشت نداشتن برنامه مدون و قابل ارائه برای حل مسائل و مشکلات موجود و فراروی کشور است. این رویکرد جامعه را به لحاظ روانی دچار تردید و مشکل خواهد کرد.
- ناامنی ذهنی جامعه در روند انتخابات متاثر از افشاگریها، تخریب افراد و برداشتهای یک سویه از آمار و دادههای اجتماعی، اقتصادی، وعدههای بدون برنامه، سطح مطالبات و انتظارات مردم را افزایش خواهد داد و میتواند مورد سوء استفاده دشمن و عامل تهدید برای کشور قرار گیرد.
- موضوع حقوق بشر از روزهای آغازین انقلاب تا کنون یک چالش جمهوری اسلامی با قدرتهای بزرگ و سازمانهای بینالمللی و حقوق بشری است. کشاندن دامنه اختلافات و مسائل درون خانواده نظام به سطح رسانههای واقعی و مجازی، زیر سؤال بردن اقدامات و ارکان نظام وحاکمیت، میتواند دستاویز دشمنان و نهادهای حقوق بشری علیه جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد.
- انتخابات یکی از فرصتهایی است که نظامات سیاسی به واسطه رقابتهای انتخاباتی به ارائه وضعیتهای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی خود از زبان نامزدها اقدام مینمایند. این فضا در صورت مدیریت صحیح فرصتی است برای طرح و تبیین مسائل و مشکلاتی که در صحنه مدیریت و اداره کشور وجود داشته و دارد و عرصه ای است برای ارائه برنامههای آینده مطلوب. نامزدها و جریانات سیاسی به این مهم توجه نمایند که امام خمینی(ره) مؤسس و بنیانگذار نظام، حفظ جمهوری اسلامی ایران را برای همه واجب دانسته است. لذا در رقابتهای انتخابات (سخنرانی، گفتگو، گزارشات، بیانیهها، مناظره) باید امانت، اخلاق، انصاف، تقوا و مصالح ملی سرلوحه قرا گیرد. و برنامه انتخاباتی که در تراز کشور و رجال سیاسی جمهوری اسلامی است، عرضه شود. از آنجا که نامزدهای کنونی در طیف شیفتگان خدمت قرار دارند نه تشنگان قدرت، باید مراقب گفتارها و رفتارهای خود باشند. آنچه یادآوری شد تأکید بر این نکته است که هر آنچه برخلاف سه مؤلفه مهم و راهبردی (مشارکت حداکثری، امنیت کامل و رقابت سالم) است و موجب خرسندی دشمنان، یاس و نومیدی مردم و دوستان میشود و خواهدشد، بروز و ظهور ندهند.