چالشها و اولویتها در انتخابات آمریکا
در قسمت قبل گفته شد کشور ایالات متحده آمریکا از سال 1776 پا به عرصه نقشه سیاسی جهان گذاشته و با گذار از چهار دوره تاریخی تا دهه پایانی قرن بیستم، اکنون در دوره پنجم یعنی افول هژمونی قرار دارد.
از تاریخ 2016 ترامپ با رویکردی متفاوت از اسلاف خویش پا به کاخ سفید گذاشت و با مبنای سیاست خارجی « اول آمریکا » چهارچوبی از ضدیت و تحقیر جوامع بین المللی را پایه گذاری کرد. این روند منتج به نتایج معکوس گردیده است که تاثیرات آن در رقابت هایی انتخابات 2020 آمریکا کاملا مشاهده می شود.
«جو بایدن» به عنوان رقیب انتخاباتی ترامپ تلاش می کند بین سیاست داخلی و خارجی پیوند ایجاد نماید تا انگیزه رای دهندگان آمریکایی را تحریک و تبدیل به رفتار سیاسی مطلوب خود نماید.
نامزد پیروز
بر اساس واقعیت های میدانی تاثیرگذار بر نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، بایدن در قامت چهل و ششمین رئیس جمهور آمریکا به کاخ سفید راه پیدا خواهد کرد.
واقعیت های مذکور عبارتند از:
- میانگین نظرسنجی ها دلالت بر پیشتازی بایدن با اختلاف 10- 5 درصد دارد. در حالیکه این وضعیت برای کلینتون در مقابل ترامپ در انتخابات 2016، 5 درصد بود،
- اوباما، سندرز و پاول و 80 مقام امنیتی سابق، چندین کمیته های اقدام سیاسی و اکثریت رنگین پوست ها از بایدن حمایت می کنند.
- بایدن علاوه بر انسجام حزبی دمکرات ها بر خلاف جمهوریخواهان، از حمایت بخشی از جمهوریخواهان نیز برخوردار است،
- بخشی از جمهوریخواهان از ترامپ به دلیل واگذاری رهبری جهانی مقابله با کرونا به چین، مسایل نژادی و استمرار ناآرامیها در داخل، سیاست های تفرقه اندازانه ترامپ و خدمات و انتصابات او، مسایل روسیه، از او حمایت نمی کنند. بطوریکه پلتفورم حزب جمهوریخواه برای انتخابات 2020، متولد نشده، مرده به دنیا آمد.
- وضعیت بایدن نسبت به ترامپ در ایالت های چرخشی بهتر است. کارکرد الکترال کالج نیز در شرایط کنونی به نفع بایدن است. ترامپ از این نظر، تنها در بهترین شرایط 20 درصد شانس برنده شدن را دارد.
- در کل، وضعیت بد اقتصادی، فقدان انسجام حزبی و محبوبیت نامزد رقیب در زمان انتخابات سه عامل یک دورهای شدن رؤسای جمهور آمریکا بوده است.
- با وجود این و بنابر دلایل ذیل نمی توان از حالا، بایدن را نامزد پیروز قطعی انتخابات ریاست جمهور آمریکا تلقی کرد زیرا:
- جامعه رای دهندگان آمریکایی به صورت دو قطبی قرمز و آبی رای می دهند. آن دسته از افرادی که در میان این دو قطب قرار دارند، از استمرار قرنطینه ناراضی و عصبانی هستند. بنابر این، نحو رای دادن آنها غیرقابل پیش بینی است.
- جمهوریخواهان و به ویژه طرفداران متعصب ترامپ در مقایسه با طرفداران دمکرات ها برای رای دادن در روز انتخابات جدیت بیشتری دارند،
- ترامپ و طرفداران او به بهبود نسبی اقتصاد و توسل به رویدادهای شگفتی ساز مانند واکسن کرونا و … برای تغییر وضعیت به نفع خود در روزهای منتهی به روز انتخابات، خیلی امیدوارانه در تلاش هستند.
چالشها و اولویتها در انتخابات آمریکا
نتیجهگیری
- تقویت بنیانهای نیروهای مسلح و اقتصاد آمریکا به عنوان پایه های تاثیرگذاری در عرصه بین المللی مورد اتفاق نظر هر دو حزب است. علاوه بر این، از منظر دمکراتها حفظ و تقویت ائتلاف بین المللی به عنوان قلب نظم بین المللی لیبرال برای رهبری آمریکا در جهان ضروری است.
- نگرانی در خصوص چین یک برداشت عمومی و رایج در میان تمام طیف های سیاسی است که هر رئیس جمهوری سرکار بیاید، استمرار خواهد داشت. البته در میدان عمل، شاهد تفاوت جزئی و تاکتیکی در راه حل ها خواهد بود.
- چین به یک مشکل پیچیده و چند وجهی در سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا تبدیل شده است (رهبری در جهان، تجارت، حضور نظامی در دریای چین جنوبی، سایبری، فنآوری ارتباطات[1]، جاسوسی و دزدی مالکیت معنوی، و سو استفاده از قدرت و موقعیت آمریکا و…). این موارد به عنوان اتهامهایی است که از سوی آنها علیه چین مطرح می شود.
- جنگ تجاری ترامپ علیه چین و سایر رقبای آمریکا باعث تضعیف اقتصاد جهانی و انزوای بیشتر آمریکا به جای تغییری در رفتار چین شده است.
- ولی واقعیت این است، که چین مسیر قدرتیابی و شکوفای خود را بدون توجه به معیارها و الگوی آمریکایی طی می کند. لذا برخورد با چین خیلی متفاوت از برخورد با شوروی سابق خواهد بود. چین برخلاف شوروی به عنوان دومین قدرت اقتصادی در بخش های زیادی از اقتصاد جهانی ادغام شده است. دمکراتها برخلاف ترامپ، تشکیل ائتلاف جهانی کشورهای دمکراتیک و قدرتمندسازی آمریکا از درون را برای مدیریت روابط بدفزاینده با چین در دستور کار خویش دارند،
- روسیه به عنوان رقیب جدی آمریکا و بازیگری غیرقابل اعتماد و مرموز در اروپا و سایر مناطق تعریف می شود. از منظر آمریکاییان، سیاست خارجی روسیه به دلایل متعددی، (مداخله نظامی در اوکراین، سوریه و مداخله در انتخابات آمریکا و اروپا و نقض پیمان های هسته ای، تضعیف ناتو، پولشویی از طریق نهادهای مالی غربی به منظور اعمال نفوذ در غرب و ماندگاری بیش از حد پوتین در قدرت به عنوان خطری برای دمکراسی غربی، …) به شدت تهاجمی شده است و تهدیدی علیه نظم بین المللی لیبرال تلقی می شود. لذا، حمایت از تحریم و انزوای بیشتر روسیه و از سرگیری مذاکرات کنترل تسلیحات اتمی و تعیین سرنوشت موافقتنامه های موجود با این کشور در آمریکا بر خلاف نظر شخصی ترامپ موضوعی دو حزبی همچنان خواهد بود.
- منطقه غرب آسیا همچون گذشته به عنوان چالش برای آمریکا مورد تاکید است. با وجود این، دولت آینده آمریکا به دنبال حل و فصل بحرانها و مسایل این منطقه نیست، بلکه در صدد مدیریت مسئله فلسطین، جنگ علیه یمن، پیشبرد روند عادی سازی روابط بین کشورهای محور صهیونیستی – سعودی در راستای تامین امنیت رژیم صهیونیستی به ضرر فلسطین و سایر کشورهای خارج مدار آمریکا در منطقه است.
- پیشبرد روند صلح با طالبان و مقابله با داعش در چهارچوب راهبرد ضد تروریسم مضاعف که تاکید بر استفاده از نیروهای ویژه و پهپاد دارد، به منظور کاهش حضور نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا پیگیری خواهد شد،
- ایران یکی دیگر از چالشهای اصلی رئیس جمهور آینده آمریکا تعریف می شود. رفتار منطقه ای و برنامه هسته ای این کشور تهدیدی علیه منطقه و جهان تلقی می شود. سیاست فشار حداکثری ترامپ در نگاه دمکرات ها، نه تنها به نتایج آن، از قبیل فروپاشی اقتصادی، شورش عمومی و بازگشت ایران به مذاکره نشده است، بلکه باعث تشدید فعالیت های هسته ای و رفتار خصومتآمیز ایران در منطقه و بی اعتمادی متحدان بین المللی آمریکا و تنهایی این کشور شده است.
والسلام
بخش سیاست خارجی
وبگاه راهبرد ملی
[1] . انگلیس به شرکت هواوی اجازه ساخت شبکه خودش در بریتانیا را علیرغم هشدارهای چندین ساله آمریکا داده است. این کار، اشتباه راهبردی داده است. اگر این توافق عملیاتی شود، آمریکا باید همکاری اطلاعاتی ویژه خود را با انگلیس قطع کند.